Het blijft een apart, maar oh zo lekker fenomeen. Vandaag was het weer zover. Na het betere lekker maken door deze en gene toch maar een poging gedaan om een kaartje te bemachtigen voor de opvoering van The Wall, volgend jaar (!) in Antwerpen. En dus wat meer gaan zoeken, en dus weer wat luisteren en dus gaat die nostalgiedoos weer enthousiast en overweldigend open. The wall! Dat was nog eens een plaat. Als jong pubertje weet je niet half waar het over gaat, maar dat het een bijzonder concept is voel je aan alles. De hoes, de film, de muziek, hier is iets bijzonders aan de hand. De opvoering in Berlijn van 20 jaar geleden leek nog onbereikbaar, inmiddels is de wereld een stuk kleiner en op sommige gebieden een stukske makkelijker. Dat gevoel als je klikt op 'bestelling afronden', lekker. Ik ga The Wall live zien, daar wordt een mens toch vrolijk van.